خنده با او یا به او؟ روی کمتر دیده‌شده طنز آسیایی

نایجل انگ، کمدین مالزیایی‌تبار، با شخصیت «اونکل راجر» و لهجه اغراق‌شده کانتونیزی‌اش، از نقد یک ویدئوی پخت برنج در BBC به پدیده‌ای ویروسی جهانی تبدیل شد. نویسنده بررسی می‌کند این شخصیت چگونه از یک طنز فرهنگی‌آگاه، به فرمولی تکراری و بازارپسند تقلیل یافت.

به گفته نویسنده، دسترسی‌پذیری آسان، جذابیت بصری و منطق ویروسی‌شدن پلتفرم‌ها، اونکل راجر را به نمادی قابل بازتولید تبدیل کرد؛ اما همین فرمول، هویت فرهنگی را به کلیشه‌های تکراری فرو کاست.

پرسش پایانی نویسنده این است که آیا مخاطبان با فرهنگ آسیایی می‌خندند، یا به نسخه‌ای ساده‌شده و فروخته‌شده از آن.