Further Together: داستان پشت فیلم روز مالزی ۲۰۲۶ ما

اقدام‌های کوچک و از سر توجه، زندگی پردیس را اندکی سبک‌تر می‌کنند. به یک معنا، آن‌ها شیوه پشتیبانی ما از یکدیگر در دنیای بیرون نیز هستند. تازه‌ترین فیلم کوتاه ما به مناسبت روز مالزی، تأملی است بر اینکه چگونه این ژست‌ها، همان‌هایی که اغلب تقریباً نادیده می‌مانند، در نهایت همه ما را به پیش می‌برند.

فیلم «Further Together» را در زیر تماشا کنید.

داستان پشت «Further Together»

برای اینکه هر کسی در جهان پیشرفت کند، به جایی نیاز دارد که برایش جا باز کند. این کار با توجه به دیگران، درک تجربه‌هایشان و فراهم کردن فضا برای آنان آغاز می‌شود.

همین یک ایده، همه چیز فیلم امسال را شکل داد. تیم به جای یک بیانیه بزرگ و فراگیر درباره هویت ملی، می‌خواست به چیزی کوچک‌تر و از برخی جهات دشوارتر برای ثبت روی پرده بپردازد: لحظه‌های آرامی که در آن‌ها یک نفر برای دیگری جا باز می‌کند. چتری قرض گرفته‌شده. دری که نگه داشته شده. جایی که ذخیره شده. هیچ‌کدام از این لحظه‌ها تیتر خبر نمی‌شوند. اما در کنار هم، چیزی درباره معنای عضویت در یک جامعه به ما می‌گویند.

چرا این داستان

در سال‌های اخیر، رهبران مالزی این کشور را به عنوان قدرتی معتبر و بی‌طرف در آسیای جنوب شرقی معرفی کرده‌اند که نقشی کلیدی در شکل‌گیری رشد اقتصادی منطقه ایفا می‌کند. ریاست مالزی بر آسه‌آن در سال ۲۰۲۵، از اقتصاد دیجیتال، پایداری و یکپارچگی منطقه‌ای حمایت کرد و سبکی از رهبری را نشان داد که ملت‌ها را برای پیشروی به عنوان یک کل گرد هم می‌آورد، نه سبکی که به دنبال سلطه باشد.

Taylor's تلاش می‌کند این نقش را در آموزش بازتاب دهد. بیش از ۸۰ ملیت به صورت حضوری و مجازی اینجا گرد هم می‌آیند تا بیاموزند، همکاری کنند و رشد کنند؛ جامعه‌ای که تنها به این دلیل کار می‌کند که افراد انتخاب می‌کنند یکدیگر را ببینند و برای هم جا باز کنند. همان‌طور که تیم درباره این ایده‌ها گفت‌وگو می‌کرد، تأمل امسال روز مالزی شکل گرفت: داستانی ساده که پیوندی را به ما یادآوری می‌کند که بذرهای منجر به ایده‌ها را جوانه می‌زند، بخششی که حتی وقتی برایمان هزینه‌ای دارد انجام می‌شود، و مهربانی‌ای که بارهایی را که برای حمل به تنهایی سنگین‌اند سبک می‌کند.

«مهربانی» ممکن است چیزی نرم یا اتفاقی خوانده شود، اما آنچه داستان به آن اشاره دارد به زیرساخت اجتماعی نزدیک‌تر است. دانشجوی سال اولی که وارد سالن سخنرانی با ۸۰ ملیت مختلف می‌شود، به معنای واقعی به حسن نیت غریبه‌ها تکیه می‌کند تا جای خود را پیدا کند. کسی که سیستم ناآشنای پردیس را توضیح می‌دهد، همکلاسی‌ای که جوکی را که تنها در یک زبان معنا دارد ترجمه می‌کند، استادی که مکث می‌کند تا مطمئن شود دانشجوی بین‌المللی به یک اشاره محلی پی برده است: این‌ها سازوکارهای بی‌جلوه مکانی هستند که واقعاً برای افرادش کار می‌کند. «Further Together» تلاش می‌کند این سازوکار را نمایان کند.

پشت صحنه: چگونه شکل گرفت

آنچه این اثر را برای تیم ویژه می‌کند، چگونگی شکل‌گیری آن در پشت صحنه است، با حضور کوتاه دانشکده‌ها، انجمن‌ها و تیلوری‌ها در سراسر فیلم. تیم انتخاب کرد داستان را حول زندگی پردیس بسازد و کارگاه‌ها، باشگاه‌ها و دانشجویان Taylor's را وارد قاب کند.

یکی از صحنه‌های کلیدی فیلم در کارگاه نجاری واقعی دانشگاه فیلمبرداری شد که به طور ویژه برای فیلمبرداری باز شد، به جای آنکه در صحنه بازسازیشده استودیویی دوباره ساخته شود. استفاده از این فضا جزئیاتی را وارد صحنه کرد که بازتولیدشان دشوار بود، از نور طبیعی و شلوغی فضا گرفته تا سطوح فرسوده‌ای که از استفاده روزمره کارگاه ناشی می‌شود. این همچنین به معنای آن بود که گروه فیلمبرداری باید با تجهیزات واقعی و محدودیت‌های فضا کار می‌کرد. اما همین جزئیات بخشی از چیزی هستند که صحنه را واقعی جلوه می‌دهند.

لباس‌های پس‌زمینه فیلم همچنین آثاری را به نمایش می‌گذارند که دانشجویان برنامه کارشناسی فناوری طراحی مد (افتخاری) ساخته‌اند. این قطعات توسط دانشجویان Taylor's به عنوان بخشی از کار درسی‌شان ساخته شده و در پس‌زمینه چند صحنه گنجانده شده‌اند. بیشتر بینندگان شاید آگاهانه متوجه آن‌ها نشوند، اما آن‌ها لایه دیگری از کار خلاق Taylor's را به فیلم اضافه می‌کنند، با کمک خود دانشجویان دانشگاه به پوشاندن دنیای آن.

در کنار این، باشگاه و انجمن شیر رقص Taylor's در صحنه آغازین فیلم مشارکت کردند، در حالی که دانشجویان برنامه کارشناسی هنرهای نمایشی به عنوان بازیگران پس‌زمینه ظاهر شدند. آن‌ها فیلم را به شیوه‌هایی کوچک اما معنادار زنده کردند. این بازتاب همان روح توجه به یکدیگر است که در سراسر فیلم جریان دارد: باشگاه‌ها و دانشجویان واقعی که گرد هم می‌آیند، همان‌طور که برای هر رویداد پردیس دیگری گرد هم می‌آیند.

ساخته‌شده با جامعه Taylor's

این فیلم بدون ورود تخصصی و مشارکت مستقیم از چند بخش دانشگاه، بافت کنونی خود را نمی‌داشت. مشارکت‌های آن‌ها فراتر از نظر مشورتی بود. در بیشتر موارد، آن‌ها فضاهای خود را گشودند، دانشجویانشان را وارد فرایند کردند و آثار اصیل دانشجویی را برای تولید پیشنهاد دادند.

خانم ماریا، مدیر برنامه کارشناسی فناوری طراحی مد (افتخاری)، به تیم کمک کرد لباس‌های ساخته‌شده توسط دانشجویان را قرض بگیرند تا در پس‌زمینه فیلم نمایش داده شوند و کار درسی را به بخشی از دنیای بصری فیلم تبدیل کرد.

آقای فندی، تکنسین و مسئول کارگاه نجاری، کارگاه را برای فیلمبرداری یکی از صحنه‌های کلیدی فیلم در اختیار گروه قرار داد و به تولید یک فضای کاری اصیل به جای فضای بازسازیشده بخشید.

آقای رازیمان، مدیر برنامه کارشناسی هنرهای نمایشی، دانشجویانی را برای مشارکت به عنوان بازیگران پس‌زمینه توصیه کرد و لایه دیگری از حضور پردیس به داستان افزود.

باشگاه و انجمن شیر رقص Taylor's در صحنه آغازین فیلم مشارکت کردند و به تولید یک بخش اصیل و بلافاصله قابل تشخیص از فرهنگ پردیس اعطا کردند.

عوامل

تیم برند و خلاقیت دانشگاه Taylor's

Chooi Yew Vern

معاون بازاریابی

Jeremy Teo

مدیر ارشد محتوای خلاق

Philip Rom

مدیر محتوای خلاق

Zoey Moo

سرپرست توسعه خلاق

Jhenheney Subramanian

تهیه‌کننده خلاق

Jonathan Toh

تهیه‌کننده خلاق

Gigi Yip

سرپرست طراحی

Aaron Koh

طراح دیجیتال

شرکت تولید: Directors Think Tank

Krityishaa Karunagaran

کارگردان